دوره 7، شماره 3 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران 1398 )                   جلد 7 شماره 3 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

shoja E, choupani A, gharaee M, ghanbari M. Feasibility of Using WERA Method to Assess Ergonomic Risk of Musculoskeletal Disorders. Iran J Ergon. 2019; 7 (3)
URL: http://journal.iehfs.ir/article-1-658-fa.html
شجاع اسماعیل، چوپانی علی، قرائی معصومه، قنبری محسن. امکان‌سنجی استفاده از روش WERA در ارزیابی ریسک ارگونومیک ابتلا به اختلالات اسکلتی‌-عضلانی. مجله ارگونومی. 1398; 7 (3)

URL: http://journal.iehfs.ir/article-1-658-fa.html


، choupania2@gmail.com
چکیده:   (175 مشاهده)
زمینه و هدف: استفاده از ابزار مناسب جهت ارزیابی ریسک ارگونومیک ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی ، نقش مهمی در کنترل این مخاطرات و تامین سلامت نیروی کار دارد. هدف از این مطالعه امکان سنجی بکارگیری روش WERA (ارزیابی ریسک ارگونومیک محیط کار) بمنظور ارزیابی ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی‌-عضلانی از طریق بررسی همبستگی آن با روش QEC (ارزیابی سریع مواجهه) بود.
روش کار: این مطالعه توصیفی – تحلیلی بر روی 72 نفر از کارکنان بخش‌های کارگاهی یک صنعت آجرپزی مدرن در مشاغل مختلف انجام شد. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه نوردیک جهت بررسی شیوع اختلالات اسکلتی – عضلانی در 12 ماه گذشته و دو روش  WERA و QEC جهت ارزیابی ریسک ارگونومیک ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی بودند. داده‌ها توسط نرم افزار  SPSS v18 آنالیز شد.
یافته‌ها: شیوع اختلالات در پشت ، شانه‌ها، گردن و مچ دست به ترتیب 7/41 ، 8/20، 7/16و 3/33 درصد بود. نتایج روش WERA نشان داد که 9/88 %  از افراد دارای اولویت اقدام اصلاحی متوسط و 1/11 %  دارای اولویت اقدام اصلاحی بالا بودند. در روش QEC، 9/6 %، 8/20 %، 6/48 % و 7/23 % از افراد به ترتیب دارای سطح مواجهه یک، دو، سه و چهار بودند. همبستگی بین نمره کل QEC و شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی حاصل از پرسشنامه نوردیک، (r= 0.67 , P=0.038) بود. ضریب همبستگی بین نمرات نهایی حاصل از دو روش (r= 0.53 , P=0.021) بود.
نتیجه‌گیری: بررسی همبستگی بین میانگین نمرات دو روش نشان از وجود همبستگی متوسط بین آنها دارد. همبستگی بین شیوع اختلالات و نمرات حاصل از QEC و WERA نشان داد نتایج QEC با نتایج نوردیک مطابقت بیشتری دارد و می‌توان گفت بکارگیری روش QEC نسبت به روش WERA برای ارزیابی ریسک ارگونومیک ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی برای وظایف مختلف مناسب‌تر بود.

 
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله ارگونومی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق | کمک ناشر: دانش گستر فرنام

© 2020 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ergonomics

Designed & Developed by : Yektaweb | Co-Publisher: Farname Inc.