دوره 6، شماره 2 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران 1397 )                   جلد 6 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ordudari Z, Soury S, Habibi E, Sharifian Z. Study the relationship between the physical activity and work ability index to office workers and operatives. J Ergon. 2018; 6 (2)
URL: http://journal.iehfs.ir/article-1-545-fa.html
اردودری زهرا، سوری شیوا، حبیبی احسان الله، شریفیان زهرا. بررسی رابطه بین سطح فعالیت فیزیکی و شاخص توانایی انجام کار در مشاغل اداری و عملیاتی. مجله ارگونومی. 1397; 6 (2)

URL: http://journal.iehfs.ir/article-1-545-fa.html


دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده:   (766 مشاهده)
زمینه و هدف: فعالیت فیزیکی منظم نقش مهمی در پیشگیری از کمردرد، پوکی استخوان، بیماری های قلبی عروقی، چاقی، انواع دیابت، سرطان، پرفشاری خون، افسردگی و مرگ زودرس دارد. همچنین، توانایی کار منعکس کننده تعاملات بین میزان توانایی جسمانی و ذهنی، شرایط کاری، قابلیت های عملکردی کارکنان، وضعیت سلامت کارکنان می باشد. در این پژوهش ارتباط بین شاخص توانایی انجام کار با سطح فعالیت فیزیکی بررسی شده است.
 روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی  و به صورت مقطعی، در میان 120 نفر از کارکنان مشاغل اداری و عملیاتی انجام گرفت. برای اندازه گیری فعالیت فیزیکی و شاخص توانایی انجام کار بترتیب از پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی و نسخه ایرانی پرسشنامه شاخص توانایی انجام کار استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار20 SPSS انجام و 05/0  P value <معنادار تلقی گردید.
یافته ها: در این مطالعه، باغبان ها و کارمندان اداری به ترتیب با میانگین 09/4206 و 58/3567 بیشترین و کمترین سطح فعالیت فیزیکی را به خود اختصاص داده اند؛ ولی شاخص توانایی انجام کار در تمام گروه ها تقریبا مشابه بدست آمد. همچنین، آزمون پیرسون نشان داد، بین شاخص توانایی انجام کار و فعالیت فیزیکی ارتباط معناداری وجود ندارد.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل از پژوهش، جامعه مورد مطالعه از لحاظ شاخص توانایی انجام کار و سطح فعالیت فیزیکی، به­ ترتیب در گروه خوب و سطح بالا قرار گرفت. ضمنا، بین دو پارامتر مذکور رابطه معناداری وجود نداشت. بنابراین، برای ارتقاء شاخص توانایی انجام کار، باید برنامه های مداخله ای در اولویت قرار گیرد.

 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله ارگونومی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق | کمک ناشر: دانش گستر فرنام

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Ergonomics

Designed & Developed by : Yektaweb | Co-Publisher: Farname Inc.