Iranian Journal of Ergonomics

fa ارزیابی بار کاری ذهنی و فرسودگی شغلی کارکنان درمانی در دوران پاندمی کووید-19 در ایران Assessment of Mental Workload and Job Burnout of Medical Employees during the COVID-19 Pandemic in Iran پژوهشي Research <div style="font-style: normal; text-align: justify;">زمینه و هدف: پاندمی و بحران ناشی از کرونا با به چالش کشیدن تشکیلات و تمهیدات بهداشتی و درمانی، باعث تلفات انسانی ناگوار در سطح جهان و ایران شده است. هدف این مطالعه، ارزیابی بار کار ذهنی و فرسودگی شغلی کارکنان درمانی در دوران پاندمی کووید-۱۹ در ایران است. روش کار:  پژوهش توصیفی ـ تحلیلی حاضر بر روی ۵۱۰ نفر از کارکنان درمانی و تشخیصی که به صورت تصادفی انتخاب شدند، در سه شهر تهران، اصفهان و سنندج در طول ماه های مرداد، شهریور و مهر سال ۱۳۹۹ انجام شد. ارزیابی فشار روانی کار و فرسودگی شغلی به ترتیب با استفاده از نرم‌افزار  NASA-TLXو فرسودگی شغلی ماسلاچ انجام شده است. از آزمون‌های آماری t-test، ANOVA و رگرسیون خطی چندمتغیره برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به کمک بسته نرم‌افزاری STATA۱۴  استفاده شد. یافته‌ها:  میانگین بار کار ذهنی در کارکنان دارای ارتباط با بیماران مبتلا به کرونا، ۸/۱±۸۳/۷ و در افراد بدون ارتباط، ۹/۶±۷۹/۹ برآورد شد که از نظر آماری معنی‌دار بود. میانگین فرسودگی شغلی در آن‌ها، به‌ترتیب ۱۶/۲±۷۹/۶ و ۱۶/۹±۷۹/۷ بود. نتایج حاصل از رگرسیون خطی نشان داد که  متأهل بودن (۶/۵۷-=coefficient، ۰/۰۰۳= value P)، اشتغال به صورت طرحی (۱۲/۷۱-=coefficient، ۰/۰۰۲=P value) رابطه معکوس و کار در بیمارستان‌های اصفهان (۲۱/۱۲=coefficient، ۰/۰۰۱<P value) رابطه مستقیمی با فرسودگی شغلی داشتند. جنسیت زن (۳/۶۱=coefficient، ۰/۰۰۱<P value)، داشتن ارتباط با بیماران کرونایی (۵/۹=coefficient، ۰/۰۰۱ value<P) رابطه ای مستقیم با میزان کار ذهنی داشتند. نتیجه‌گیری: همه‌گیری کووید-۱۹ بر ابعاد مختلف فیزیکی و روانی کاری کارکنان درمانی، به ویژه زنان و کارکنان متأهل تأثیر گذاشته است؛ از این رو انجام مداخلات روان‌شناختی و اقدامات حمایتی برای حفظ سلامتی کارکنان در دوران همه‌گیری و بعد از آن ضروری است. </div> <div style="text-align: justify;">Background & Objectives: The pandemic and the crisis caused by the COVID-19 have challenged health care organizations around the world, causing human casualties and health concerns around the world and in Iran. The purpose of this study was to evaluate the mental workload and job burnout of medical employees during the Covid-19 pandemic in Iran. Method: The present descriptive-analytic research has been conducted on 510 medical and diagnostic staff in the cities of Tehran, Isfahan, and Sanandaj. The mental workload and the job burnout of staff have been evaluated using NASA-TLX software and the job burnout Maslach, respectively. Statistical tests including t-test, ANOVA, and multivariate linear regression were used to analyze the data using a STATA-14 software package. Results: The mean mental workload of employees associated with patients suffering COVID-19 and those not associated was estimated at 83.7±8.1 and 79.9±9.6 respectively. The mean of job burnout was estimated at 79.6±16.2 and 79.7±16.9, respectively, which were not statistically significant. The results of linear regression showed that being married (coefficient = -6.57, P value=0.003), employment as a Tarh (coefficient = -12.71, P value=0.002), inverse relationship and Work in Isfahan hospitals (coefficient = 21.21, P value<0.001) was directly related to burnout. Women (coefficient = 3.61, P value<0.001), having a relationship with COVID-19 patients (coefficient = 5.9, P value<0.001) had a direct relationship with the amount of mental work. Conclusion: The mental workload and job burnout in medical employees during the COVID-19 pandemic are high, and warning and the mental workload in employees associated with patients suffering COVID-19 are higher than other employees. </div> کووید-19,فشار روانی کاری, فرسودگی شغلی,کارکنان درمانی COVID-19, Mental Workload, Job Burnout, Medical Staff 1 16 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-541-3&slc_lang=fa&sid=1 Ghazale Sadeghzade غزاله صادق زاده ghazal.sadeghzade@yahoo.com 100319475328460012504 100319475328460012504 No MSc Student, Faculty of Humanities, Kurdistan University, Sanandaj, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان‎شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Somaye Rahmati سمیه رحمتی s.rahmati194@gmail.com 100319475328460012505 100319475328460012505 No MSc Student, Faculty of Humanities, Kurdistan University, Sanandaj, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان‎شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Fatemeh Sadeghi فاطمه صادقی sadeghi.fps@gmail.com 100319475328460012506 100319475328460012506 No MSc Student, Faculty of Humanities, Kurdistan University, Sanandaj, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان‎شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Amjad Mohammadi Bolbanabad امجد محمدی بلبان آباد Amohammadi1364@gmail.com 100319475328460012507 100319475328460012507 No Research Assistant Professor, Social Determinants of Health Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Ebrahim Darvishi ابراهیم درویشی darvishi.hse@gmail.com 100319475328460012508 100319475328460012508 Yes Assistant Professor, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران، darvishi.hse@gmail.com