fa اثربخشی برنامه ارگونومی مبتنی بر مدیریت استرس شغلی بر شاخص توانایی کار و استرس شغلی کارگران در یک صنعت تولید قطعات خودرو سایر موارد Other Cases پژوهشي Research <div style="font-style: normal; text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;"><span style="font-size:12px;"><span style="color:#9900cc;"><strong>زمینه و هدف:</strong></span> در صنعت تولید خودرو، مونتاژکاران به دلیل بار کاری زیاد در معرض استرس شغلی هستند. استرس با توانایی کار ارتباط دارد و می تواند بر آن تاثیر منفی بگذارد. این پژوهش تأثیر برنامه ارگونومی مبتنی بر مدیریت استرس شغلی (<span dir="LTR">Ergo-JSI</span>) بر شاخص توانایی کار و استرس شغلی مونتاژکاران را در یک کارخانه تولید قطعات خودرو بررسی کرده است.<br> <span style="color:#9900cc;"><strong>روش کار:</strong></span> این مطالعه از نوع مداخله ای و &nbsp;به روش پیش آزمون و &nbsp;پس آزمون در بخش مونتاژ یک کارخانه تولید قطعات خودرو انجام شد. گروه نمونه شامل ۸۰ نفر از شاغلان این بخش بود و نمونه گیری بصورت سرشماری صورت گرفت. تجزیه و تحلیل ها داده ها به روش های آماری ویلکاکسون، <span dir="LTR">t</span> زوجی و آزمون ساین تست انجام شد. برنامه مداخله ای ارگونومی مبتنی بر استرس شغلی (<span dir="LTR">Ergo-JSI</span>) به مدت ۸ هفته اجرا شد. پرسشنامه های استرس شغلی (<span dir="LTR">BJSQ</span>)، شاخص توانایی کار (<span dir="LTR">WAI</span>)، چک پوینت های ارگونومی (<span dir="LTR">ECP</span>) و پیشگیری از استرس در محیط کار (سازمان بین‌المللی کار) ابزار پژوهش بودند. ارزیابی میزان استرس شغلی بر اساس دو معیار<span dir="LTR">A&nbsp;</span> و <span dir="LTR">B</span>؛ استرس بالا به عنوان بالاترین سطح واکنش استرس (معیار<span dir="LTR">A </span>) و داشتن سطح متوسط یا بالاتر واکنش استرس، همراه با داشتن بالاترین میزان استرسور شغلی یا کمترین حمایت اجتماعی در محل کار (معیار <span dir="LTR">B</span>) برای کارکنان تعیین شد.<br> <span style="color:#9900cc;">&nbsp;<strong>یافته ها:</strong></span> برنامه مداخله ای به طور معناداری نمره توانایی کار کارگران را افزایش داد (۰/۰۰۱><em><span dir="LTR">P</span></em>). همچنین سطح توانایی انجام کار در ۱۶/۲۵ درصد از کارگران افزایش یافت (۰/۰۱۲<span dir="LTR"><em>P</em>=</span>). به علاوه، &nbsp;نمره استرس شغلی کارگران، به میزان فراوانی کاهش یافت (۰/۰۵><em><span dir="LTR">P</span></em>). تغییرات کمی در کاهش استرس براساس معیار <span dir="LTR">A</span> (۵۱/۲۵ درصد) و براساس معیار<span dir="LTR">B&nbsp;</span> پرسشنامه استرس شغلی <span dir="LTR">BJSQ</span> (۲۷/۵ درصد) مشاهده شد که از لحاظ آماری معنادار‌ بود (۰/۰۰۱><em><span dir="LTR">P</span></em>).<br> <span style="color:#9900cc;"><strong>نتیجه گیری:</strong> </span>برنامه مداخله ای مدیریت استرس شغلی<span dir="LTR">) </span><span dir="LTR">(Ergo-JSI</span> با رویکرد فردی و سازمانی بر کاهش استرس شغلی و افزایش شاخص توانایی کار کارگران مونتاژ کارخانه تولید قطعات خودرو موثر بود. بنابراین، این برنامه ارگونومی مشارکتی که رویکردی یکپارچه دارد، می تواند سلامت روانی کارکنان را بهبود دهد.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:12px;"><span style="color:#9900cc;"><strong>Background and Objectives:</strong></span> In the automotive industry, assemblers are at the risk of job stress. There is relationship between job stress and work ability index, and job stress can impact on work ability index negatively. Therefore, this study investigates the effect of ergonomic job stress intervention (Ergo-JSI) on the work ability index and job stress of assemblers in an auto parts factory.</span><br> <span style="font-size:12px;"><span style="color:#9900cc;"><strong>Methods:</strong> </span>It was an interventional study with pre- and post-test design in the assembly section of an auto parts factory. The sample group included 80 persons who were working in this section and they were selected totally<span dir="RTL">.</span> The interventional Ergonomics-based on Job Stress Program was performed for eight weeks<span dir="RTL">.</span> Job stress questionnaires (BJSQ), work ability index (WAI), ergonomic check points (ECP), and stress prevention in the workplace (International Labor Organization) were used as research tools.</span><br> <span style="font-size:12px;"><span style="color:#9900cc;"><strong>Results:</strong> </span>The ergonomic job stress intervention (Ergo-JSI) was found to be significant on the work ability index (<em>P</em> <0.001). The level of work ability index was increased by 16.25% for workers (<em>P</em> = 0.01). Furthermore, the job stress was decreased significantly (<em>P</em> <0.05). The quantitative changes in the level of job stress towards reduction were based on the BJSQ criteria A (51.25%) and criteria B (27.5%); these differences were found to be significant (<em>P</em> <0.001).</span><br> <span style="font-size:12px;"><span style="color:#9900cc;"><strong>Conclusion:</strong></span> Individual and organizational approaches which used for the interventional Ergonomic based on Job Stress Management Program has been effective on the decreasing of job stress and the increasing of work ability index of assemblers. Therefore, this Participatory Ergonomics Program which has an integrated approach can be improved the mental health of staff.</span></span></div> مدیریت استرس شغلی, شاخص توانایی کار, مداخله ارگونومی, صنعت تولید خودرو Job Stress Management, Work Ability Index, Ergonomic Intervention, Automotive Industry 1 14 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-562-6&slc_lang=fa&sid=1 Anooshirvan Safari انوشیروان صفری safarioccu@yahoo.com 100319475328460011497 100319475328460011497 No MSc. Student, Department of Ergonomics, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد ارگونومی،دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Shahnaz Tabatabaei شهناز طباطبایی tabshahnaz@yahoo.com 100319475328460011498 100319475328460011498 Yes Associate Professor, Department of Ergonomics, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mahnaz Sareme مهناز صارمی saremem@yahoo.com 100319475328460011499 100319475328460011499 No Associate Professor, Department of Ergonomics, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران