Iranian Journal of Ergonomics

fa کارایی و کاربردپذیری واسط انسان رایانه در افراد دارای ضایعه نخاعی گردنی در دو روش بیوفیدبک EMG مبتنی بر بازی رایانه‌ای و بدون بازی رایانه‌ای The Efficiency and Usability Human-Computer Interface in Cervical Spinal Cord Injury by Game-based Electromyography Biofeedback and Electromyography Biofeedback سایر موارد Other Cases پژوهشي Research <div style="font-style: normal; text-align: justify;">زمینه و هدف: گسترش رایانه‌ها همراه با توسعه نرم‌افزارها و اینترنت، انقلاب بزرگی در کار و زندگی افراد ناتوان ازجمله افراد دارای ضایعات نخاعی با محدودیت حرکات در دست‌ها ایجاد کرده است. کارایی و کاربردپذیری ابزار کمکی که برای این افراد ارائه شود اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا آن‌ها محدودیت‌های بیشتری از افراد عادی دارند. هدف این مطالعه ارزیابی کارایی و کاربردپذیری واسط انسان‌رایانه در افراد دارای ضایعه نخاعی گردنی و افراد سالم در دو روش بیوفیدبک EMG مبتنی بر بازی رایانه‌ای و بدون بازی رایانه‌ای بود. روش کار: جامعه آماری این پژوهش که در سال ۱۳۹۹-۱۳۹۸ انجام شد، ۲۰ بیمار دارای ضایعات نخاعی گردنی مراجعه‌کننده به کلینیک ضایعات نخاعی تهران و دانشجویان دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی بودند. این شرکت‌کنندگان به روش غیراحتمالی دردسترس انتخاب شدند و به‌کمک بیوفیدبک EMG بازی‌گونه و بدون بازی، نشانگر رایانه را برای حرکات بالا، پایین، چپ، راست و کلیک‌کردن روی صفحه نمایشگر کنترل می‌کردند. در این مطالعه، از متغیر (Through put (bits/s به‌منظور بررسی کارایی و پرسشنامه SUS برای بررسی کاربردپذیری شرکت‌کنندگان سالم و دارای ضایعه نخاعی استفاده شد. یافته‌ها: شرکت‌کنندگان دارای ضایعات نخاعی گردنی و افراد سالم، استفاده از بیوفیدبک بازی‌گونه را به‌ترتیب ۷۵/۸۰درصد و ۷۲درصد کاربردپذیر می‌دانستند. باگذشت زمان مقادیر عددی متغیر Through put در افراد سالم و دارای ضایعه نخاعی کاهش یافت. همچنین مقادیر عددی این متغیر در افراد سالم کمتر از افراد دارای ضایعات نخاعی بود. حداکثر کاهش مقادیر عددی متغیر Through put بین جلسات اول و ششم نمایان شد. نتیجه گیری: شرکت‌کنندگان استفاده‌کننده از سیستم تعاملی کنترل ورودی رایانه، در سرعت واکنش و میزان جابه‌جایی نشانگر رایانه در صفحه‌نمایش کارایی کسب کرده‌اند. نتیجه اینکه می‌توان از سیستم بیوفیدبک EMG بازی‌گونه برای تعامل و کنترل وسایلی مانند رایانه و ویلچر در افرادی که در حرکات ظریف دست‌ها ناتوانی دارند، استفاده کرد.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Objectives: The proliferation of computers, along with the development of software and the Internet, has revolutionized the work and life of people with disabilities, including those with spinal cord injuries with limited mobility in the arms. The efficiency and usability of the aids provided to these people is very important; because they have more limitations than ordinary people. The purpose of this study was to compare the efficiency and usability of human-computer interface in cervical spinal cord injury with two biofeedback EMG methods based on computer games and without computer games. Methods: The sample size was 20 participants (healthy and with spinal cervical lesions) who were selected regarding availability. The statistical population of the study (that was conducted 2019-2020) was spinal cord injury patients referred to spinal cord injury clinic in Tehran. Participants received three 30-minute sessions per week for 1 month of EMG biofeedback training and game-based biofeedback interventions. SPSS version 23 was used for data analysis. Results: Results showed that participants considered using EMG biofeedback and game biofeedback as 75/8% and 72/0% usability. Over time, the “through put” numerical values of the variable decreased in healthy individuals and spinal cord injury. Also, the numerical values of this variable were lower in healthy individuals than in individuals with spinal cord injuries. The maximum reduction in numerical values of the “through put” variable appeared between the first and sixth sessions. Conclusion: The EMG and gaming biofeedback system can be used for interaction and control such as computers, wheelchairs, and more.</div> تعامل انسان رایانه, بیوفیدبک EMG بازی گونه, کنترل موس, ضایعات نخاعی گردنی Human-Computer Interaction, EMG game-based Biofeedback, Mouse Control, Cervical Spinal Cord Injury 50 68 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-552-2&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Omidi مهدی امیدی m.omidighale@gmail.com 100319475328460011476 100319475328460011476 No MSc, Department of Ergonomics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran کارشناسی ارشد ارگونومی، گروه ارگونومی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران Amin Asgharzadeh امین اصغرزاده amin044@gmail.com 100319475328460011477 100319475328460011477 No PhD Student, Department of Biomedical Engineering, University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran دانشجوی دکتری مهندسی پزشکی، گروه مهندسی پزشکی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Seifollah Gharib سیف اله غریب seif.gharib@gmail.com 100319475328460011478 100319475328460011478 No Assistant Professor, Department of Occupational Health Engineering, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران Mohsen Vahedi محسن واحدی mohsenvahedi540@gmail.com 100319475328460011479 100319475328460011479 No Assistant Professor, Department of Biostatistics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران Amir Salar Jafarpisheh امیرسالار جعفرپیشه jafarpisheh@gmail.com 100319475328460011480 100319475328460011480 Yes Assistant Professor, Department of Ergonomics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه ارگونومی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران