fa نقش تعهد فردی به ایمنی در شکل‌دهی عملکرد ایمنی کارکنان صف؛ مطالعۀ موردی در صنایع تولیدی کوچک پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:iransans;"><strong>زمینه و هدف: </strong>فاکتورهای سازمانی، اجتماعی و فردی بسیاری می‌توانند عملکرد انسان را تحت‌تأثیر قرار دهند. تعهد فردی به ایمنی یکی از فاکتورهایی است که در مطالعات قبلی کمتر به آن توجه شده است. هدف مطالعۀ حاضر بررسی نقش تعهد ایمنی در شکل‌دهی عملکرد ایمنی افراد است.<br> <strong>روش کار: </strong>مطالعۀ مقطعی حاضر بین 302 شاغل در چندین شرکت تولیدی کوچک واقع در استان‌های مرکزی ایران انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از یک پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته جمع‌آوری شد. برای تعیین نقش تعهد فردی به ایمنی چندین فرضیه مطرح شد. براساس این فرضیات، تعهد فردی بین فاکتورهای سازمانی و عملکرد ایمنی، نقش میانجی دارد. به‌منظور آزمون این فرضیات از رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد تعهد فردی به ایمنی، اثر مستقیمی بر ابعاد مختلف عملکرد ایمنی دارد. تعهد مدیریت به ایمنی مهم‌ترین فاکتور سازمانی اثرگذار بر تعهد فردی به ایمنی است (0/01><em>P</em> و ضریب مسیر برابر با 0/257). محیط حمایتی دیگر فاکتور مهم در این زمینه است (0/01><em>P</em> و ضریب مسیر برابر با 0/175). در مقابل، آموزش‌های ایمنی اثر چندانی بر تعهد فردی ندارند (238/0=P) که نشان‌دهندۀ ناکارآمدی و طراحی نامناسب آنها است.<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> با ارتقای سطح متغیرهای سازمانی و اجتماعی، از جمله تعهد مدیریت به ایمنی و محیط حمایتی، می‌توان تعهد فردی به ایمنی را افزایش داد و از این طریق، عملکرد ایمنی افراد را بهبود بخشید.&nbsp;</span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>Introduction:</strong> Many organizational, social, and personal factors can affect safety performance of employees. Personal commitment to safety is another factor in this regard to which has been paid less attention in previous studies. The main objective of the present study is to investigate the role of this factor in shaping safety performance of employees.&nbsp;&nbsp;<br> <strong>Materials & Methods:</strong> This cross-sectional study was conducted among 302 workers from several small manufacturing industries in several provinces located in the center of Iran. Data were collected using a researcher-made questionnaire. In order to determine the role of personal commitment to safety, several hypotheses were defined. According to them, personal commitment to safety can mediate the effect of organizational factors on safety performance. Structural equation modeling (SEM) was employed for examining the hypotheses.&nbsp;<br> <strong>Results: </strong>The model demonstrated that personal commitment to safety has significant direct effect on safety performance. Management commitment to safety is the main factor affecting personal commitment to safety (<em>P</em><0.01, path coefficient= 0.257). Supportive environment was another important factor in this regard (<em>P</em><0.01, path coefficient= 0.175). In contrast, safety training had no significant effect on personal commitment to safety (<em>P</em>=0.328), demonstrating its poor designing.&nbsp;<br> <strong>Conclusion:</strong> Personal commitment to safety can be promoted by improving organization and social factors, such as management commitment to safety and supportive environment, which in turn would result in improvement of safety performance.&nbsp;<br> &nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"></div> عملکرد ایمنی, مدل‌سازی, تعهد به ایمنی Safety performance, Modeling, Safety commitment 16 23 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-419-1&slc_lang=fa&sid=1 Fakhradin Ghasemi فخرالدین قاسمی fk.ghasemi@gmail.com 10031947532846007194 10031947532846007194 No Occupational Health and Safety Research Center, Department of Ergonomics, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مرکز تحقیقات ایمنی و بهداشت شغلی، گروه ارگونومی، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mostafa Mirzaei مصطفی میرزایی mirzaie60@yahoo.com 10031947532846007195 10031947532846007195 No Occupational Health and Safety Research Center, Department of Health Safety and Environment (HSE), School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مرکز تحقیقات ایمنی و بهداشت شغلی، گروه سلامت ایمنی و محیط‌زیست، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mohsen Mahdinia محسن مهدی نیا mohsen.mahdinia@yahoo.com 10031947532846007196 10031947532846007196 Yes Students Research Center, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Ebrahim Darvishi ابراهیم درویشی darvishi.hse@gmail.com 10031947532846007197 10031947532846007197 No Occupational Health and Safety Research Center, Department of Occupational Health, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مرکز تحقیقات ایمنی و بهداشت شغلی، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Reza Shahidi رضا شهیدی ​r.shahidi@edu.umsha.ac.ir 10031947532846007198 10031947532846007198 No Occupational Health and Safety Research Center, Department of Occupational Health, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مرکز تحقیقات ایمنی و بهداشت شغلی، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران