Iranian Journal of Ergonomics

fa بررسی مشخصات روان سنجی پرسشنامه اضطراب شغلی در بین نیروی کار ایرانی Validation of the Persian Version of the Occupational Anxiety Inventory among Iranian workforce ارگونومی شناختی Cognitive Ergonomics پژوهشي Research زمینه و هدف: اضطراب شغلی از چالش‌های مهم روان‌شناختی در محیط‌های کاری است که بر عملکرد، رضایت شغلی و سلامت روان کارکنان تأثیرگذار است. هدف این مطالعه، تعیین ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی پرسشنامه اضطراب شغلی در میان کارکنان ایرانی بود. روش کار: این مطالعه مقطعی با هدف اعتبارسنجی انجام شد. نسخه فارسی پرسشنامه با استفاده از فرایند ترجمه و بازترجمه استاندارد تهیه و داده‌ها از طریق نمونه‌گیری در دسترس به‌صورت آنلاین جمع‌آوری شد. پایایی درونی با استفاده از آلفای کرونباخ، روایی سازه با تحلیل‌های عاملی اکتشافی و تأییدی، و روایی همگرا با شاخص‌های میانگین واریانس استخراج‌شده (AVE) و پایایی ترکیبی (CR) بررسی شد. روایی ملاک از طریق بررسی همبستگی اضطراب شغلی با متغیرهای دموگرافیک، اضطراب عمومی و شاخص‌های شغلی ارزیابی گردید. یافته‌ها: ضریب آلفای کرونباخ برابر با 0/95 به‌دست آمد که نشان‌دهنده پایایی بسیار مطلوب بود. مقدار KMO برابر 0/941 و آزمون بارتلت معنادار بود که کفایت داده‌ها برای تحلیل عاملی را تأیید کرد. بارهای عاملی سؤالات در تحلیل عاملی تأییدی در محدوده ۶۸۸0/ تا 0/878 قرار داشتند. میانگین واریانس استخراج‌شده برابر 0/66 و پایایی ترکیبی برابر 0/951 بود. اضطراب شغلی با اضطراب عمومی همبستگی مثبت و معنادار داشت  ۶۹۳/۰ r = و با متغیرهایی مانند رضایت شغلی، حمایت همکاران و حمایت سرپرست همبستگی منفی نشان داد. نتیجه‌گیری: نسخه فارسی پرسشنامه اضطراب شغلی از ویژگی‌های روان‌سنجی بسیار مطلوبی برخوردار است. این ابزار، روایی و پایایی لازم را برای سنجش اضطراب شغلی در جمعیت کارکنان ایرانی داراست و به پژوهشگران و متخصصان سلامت شغلی جهت، غربالگری شناسایی ابعاد اضطراب و تدوین مداخلات پیشگیرانه پیشنهاد می‌شود. Background and Objectives: Occupational anxiety is a critical psychological issue in the workplace, negatively impacting employee mental health, job satisfaction, and productivity. This study aimed to evaluate the psychometric properties of the Persian version of the Occupational Anxiety Inventory among Iranian workers. Methods: A cross-sectional validation study was conducted. The questionnaire was translated into Persian using the forward-backward procedure. Data were collected via online surveys using convenience sampling. Internal consistency was assessed using Cronbach’s alpha and Composite Reliability (CR). Construct validity was examined through exploratory and confirmatory factor analyses (EFA and CFA), and convergent validity was evaluated using the Average Variance Extracted (AVE). Criterion validity was assessed by examining correlations between occupational anxiety and general anxiety, work-related outcomes, and demographic variables. Results: The Persian version of the Occupational Anxiety showed excellent internal consistency, with a Cronbach’s alpha of 0.95. The Kaiser-Meyer-Olkin index was 0.941, and Bartlett’s test was significant, supporting factor analysis. Exploratory factor analysis indicated acceptable factor loadings, and confirmatory factor analysis showed standardized loadings ranging from 0.688 to 0.878. The AVE was 0.66 and CR was 0.951, indicating good convergent validity and reliability. Occupational anxiety was positively correlated with general anxiety (r=0.693) , impaired functioning due to anxiety, sick leave, intention to quit, and history of anxiety and depression. Negative correlations were found with job satisfaction, pay satisfaction, benefits satisfaction, promotion satisfaction, job security, supervisor support, and coworker support. Conclusion: The Persian version of the Occupational Anxiety Inventory has very favorable psychometric properties. This instrument has the necessary validity and reliability to measure occupational anxiety in the Iranian employee population and is recommended to researchers and occupational health professionals for screening, identifying anxiety dimensions, and developing preventive interventions. اضطراب شغلی, اعتبارسنجی, ویژگی‌های روان‌سنجی, تحلیل عاملی, کارکنان. Occupational Anxiety, Psychometric Properties, Validation, Confirmatory Factor Analysis, Workers. 0 0 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-5197-4&slc_lang=fa&sid=1 Payam Khanlari پیام خانلری payamba19@gmail.com 100319475328460019557 100319475328460019557 No Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران leila soliemani لیلا سلیمانی leila.soleimani2324@gmail.com 100319475328460019558 100319475328460019558 No Department of Ergonomics, university of social welfare and rehabilitation sciences, Tehran, Iran. گروه ارگونومی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران armita pak آرمیتا پاک A-Pak@student.tums.ac.ir 100319475328460019559 0009-0009-0335-7631 No Students’ Scientific Research Center (SSRC), Tehran University of medical sciences, Tehran, Iran. مرکز پژوهش‌های علمی دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران elahe amouzadeh الهه عموزاده elahe.amouzadeh1991@gmail.com 100319475328460019560 100319475328460019560 No Department of Ergonomics, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Seyed Abolfazl zakerian سید ابوالفضل ذاکریان zakerian@tums.ac.ir 100319475328460019561 100319475328460019561 Yes tehran university of medical siences دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران