fa ارزیابی فعالیت عضلات در زمان استفاده از بازوی کمکی غیرفعال روش‌ها و فن‌آوری‌های نوین در ارگونومی (هوش محاسباتی و ...) New Methods and Technologies in Ergonomic (Computational Intelligence) پژوهشي Research <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:IRANsans;"><span style="font-size:14px;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="FA"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">ا</span></span></span></span></b><b><span lang="AR-SA"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">هداف: </span></span></span></span></b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">علی‌رغم روند روزافزون خودکارسازی و مکانیزه‌شدن در صنعت، کارگران بسیاری در معرض حجم کار فیزیکی حرکات تکراری و حالت و وضعیت نامتعارف بدن قرار دارند. برای این مشکل، فناوری‌های کمکی راه</span></span><span dir="LTR" lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">&lrm;</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">حلی نسبتاً جدید و کاربردی است. مطالعه‌ی حاضر به</span></span><span dir="LTR" lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">&lrm;</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">منظور طراحی بازوی کمکی طبق اصول ارگونومی و تأثیر آن بر فعالیت عضلات شانه طراحی و اجرا شد.</span></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">روش ‌‌‌کار:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">نمونه</span></span><span dir="LTR" lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">&lrm;</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">های مطالعه از میان دانشجویان در حال تحصیل در دانشکده‌ی بهداشت</span></span><span lang="FA"><span style="letter-spacing:-.2pt">، دانشگاه علوم پزشکی تبریز،</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt"> در سال ۱۴۰۰ بودند. از بین داوطلبان، ۱۲ نفر در مطالعه شرکت کردند که نیمی مؤنث و نیمی مذکر بودند. نمونه‌ی اولیه‌ی یک بازوی کمکی غیرفعال ساخته شد. سپس در یک ایستگاه کار شبیه‌سازی‌شده، با و بدون استفاده از بازوی کمکی، فعالیت الکتریکی عضلات در دو ارتفاع کار و دو وظیفه ارزیابی شد.</span></span> <span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:-.2pt">SPSS۲۶</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt"> در سطح معناداری ۰/۰۵ استفاده شد.</span></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">یافته‌ها:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">تفاوت فعالیت الکتریکی عضلات با استفاده از آزمون تی زوجی در بین گروه کنترل و استفاده از بازوی مکانیکی در</span></span> <span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">چهار حالت مختلف آزمایش (ارتفاع شانه، ارتفاع سر، وظیفه‌ی نگه‌داشتن وزنه، وظیفه‌ی بستن پیچ با پیچ</span></span><span dir="LTR" lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">&lrm;</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">گوشتی) ارزیابی شد. بازوی کمکی طراحی‌شده در ارتفاع</span></span><span dir="LTR" lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">&lrm;</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">ها و وظایف مربوط به آزمون، میزان فعالیت الکتریکی عضلات را کاهش داد و از بین شش عضله‌ی بررسی‌شده، عضلات تراپزیوس و آنتریور دلتویید بیشترین کاهش را نشان دادند.</span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:-.2pt"></span></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:-.2pt">مطالعه‌ی حاضر نشان داده است که استفاده از این بازوی کمکی فعالیت الکتریکی عضلات شانه را کاهش می‌دهد و تأثیرات متفاوتی در وظایف و ارتفاع‌های کار مختلف دارد. به‌طور کلی، این نتایج نشان می‌دهند که استفاده از بازوی کمکی می‌تواند مداخله‌ای مؤثر در کارهای بالای سر باشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></div> <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:14px;"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099"><span style="letter-spacing:-.1pt">Objectives:</span></span></b> <span style="letter-spacing:.1pt">Despite the increasing trend of automation and mechanization in the industry, many workers are exposed to high physical workloads, repetitive motions, and unusual body postures. In this regard, assistive technology (AT) is a relatively new and practical solution. This study was conducted to design an assistive arm according to ergonomic principles and investigate its effect on the electrical activity of shoulder muscles.</span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099"><span style="letter-spacing:-.1pt">Methods:</span></span></b> <span style="letter-spacing:.1pt">This research was fundamental in its approach, using an experimental intervention method. The investigated samples included students studying in the Tabriz University of Medical Sciences, Faculty of Health in 2021, of which 12 participated in the study, half of whom were female and half were male. A prototype of a passive assistive arm was first designed. The electrical activity of muscles was then evaluated at two work heights and two tasks in a simulated workstation with and without the use of an assist arm. The data were analyzed at a significance level of 0.05 using SPSS26 software.</span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099"><span style="letter-spacing:-.05pt">Results:</span></span></b><span style="letter-spacing:.1pt"> The designed assistive arm reduced the electrical activity of the muscles in the tested heights and tasks, and among the six investigated muscles, the activity of the trapezius and anterior deltoid muscles decreased the most.</span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099"><span style="letter-spacing:.1pt">Conclusion:</span></span></b> <span style="letter-spacing:.1pt">According to the results, the designed assistive arm reduces the electrical activity of the shoulder muscles and differentially affects different tasks and work heights. The results generally indicate that the use of an assistive arm can be an effective intervention for overhead tasks</span><b><span dir="RTL" lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.1pt">.</span></span></b></span></span></span></span></span></div> بازوی کمکی, ‎ارگونومی, فعالیت الکتریکی عضلات, فناوری کمکی Assistive arm, Assistive technology (AT), Electrical activity of muscles, Ergonomics 52 62 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-479-3&slc_lang=fa&sid=1 Abdollah Vahedi عبدالله واحدی a.vahedi62@gmail.com 100319475328460016642 100319475328460016642 Yes Department of Ergonomics, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه ارگونومی، دانشکده‌ی بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Iman Dianat ایمان دیانت dianati@tbzmed.ac.ir 100319475328460016643 100319475328460016643 No Department of Occupational Health and Ergonomics, School of Health, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه بهداشت حرفه ای، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران