اهداف: مطالعه کیفی حاضر با هدف درک عوامل موثر بر عملکرد بهینه رانندگان اتوبوس با استفاده از رویکرد ارگونومی کلان و مدل سیستمهای کاری انجام شد. این موضوع مهم است؛ زیرا به شکافهای قابلتوجهی در ادبیات موجود درباره عوامل ارگونومیک و سازمانی موثر بر عملکرد راننده پرداخته است.
روش کار: در این مطالعه سیزده مصاحبه عمیق با رانندگان اتوبوس انجام شد. تجزیه و تحلیل محتوای کیفی دادهها با استفاده از نرمافزار MAXQDA۲۰۲۰ پس از جمعآوری دادهها انجام شد. کدها بر اساس نه دسته از عوامل موثر بر عملکرد، مربوط به پنج مولفه سیستم کاری که عبارتند از: سازمانی، فردی، محیطی، وظیفه و فناوری استخراج شدهاند.
یافتهها: تجزیه و تحلیل نشان داد که کارکنان عملکرد پایین را بیشتر به دلیل مشکلات ساختاری سازمانی و ویژگیهای مدیریتی گزارش کردهاند. این یافتهها نقش حیاتی عوامل سازمانی را در عملکرد راننده برجسته میکند.
نتیجهگیری: نتایج نشاندهنده آن است که مداخلات ارگونومیک با هدف قرار دادن مسائل ساختاری سازمانی و شیوههای مدیریتی میتواند عملکرد و رضایت رانندگان اتوبوس را به طور قابلتوجهی بهبود بخشد. بینش بهدستآمده از این تحقیق میتواند مداخلات عملی را برای بهبود شرایط کاری و عملکرد کلی این گروه شغلی ارائه دهد. این یافتهها با ارائه مسیری نوین به منظور تقویت سیستم کاری برای پشتیبانی بهتر از عملکرد راننده، کمک میکنند.