حسین حجازیفر، رحمان شیخ حسینی، هاشم پیری، پریسا صیادی،
دوره ۱۰، شماره ۱ - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران ۱۴۰۱ )
چکیده
اهداف: یکی از مشکلات عمدهی کارگران، اختلالات اسکلتی- عضلانی ناشی از شغل میباشد. هدف از مطالعهی حاضر، مقایسهی خستگی و پاسچر تنه و گردن در حین کار در خیاطان با و بدون گردن درد مزمن غیراختصاصی میباشد.
روش کار: در این مطالعهی مقطعی، تعداد ۳۰ اپراتور خیاطی در دو گروه با (۱۵ نفر) و بدون (۱۵ نفر) گردن درد مزمن غیراختصاصی به صورت داوطلبانه شرکت نمودند. زاویههای کرانیوورتبرال، کرانیال و زاویهی شانه در ۳ نوبت (شروع به کار، بعد از ۲ ساعت کار مداوم، بعد از ۴ ساعت کار مداوم) با استفاده از روش فوتوگرافومتریک محاسبه گردید. خستگی ناشی از کار هم به کمک مقیاس Borg اندازهگیری شد. برای تحلیل دادهها از روش واریانس اندازهی مکرر یکطرفه و سطح معنیداری کوچکتر مساوی ۰/۰۵ استفاده شد.
یافتهها: با گذشت زمان، تفاوت معنیداری بر زاویههای کرانیوورتبرال، کرانیال و زاویهی شانه (۰/۰۰۱ > P) دو گروه مشاهده شد. به طوریکه تغییرات پاسچرال تنه و سر و گردن در گروه مبتلا به گردن درد مزمن غیراختصاصی بیش از گروه بدون درد بود. اما در میزان خستگی، تفاوت معنیداری بین دو گروه وجود نداشت (۰/۶۳۹ = P).
نتیجهگیری: به نظر میرسد پاسچر بالاتنهی کارگرانی که به گردن درد مزمن غیراختصاصی مبتلا بودند، در حین کار بیش از سایر افراد دچار تغییرات منفی میشود. لذا پیشنهاد میشود که باید حفظ پاسچر مناسب این افراد در حین کار بیشتر مورد توجه قرار گیرد.