دوره 14، شماره 3 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران- در دست انتشار 1405 )
جلد 14 شماره 3 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه معماری، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران ، reza.naghdbishi@iau.ac.ir
2- گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (992 مشاهده)
زمینه و هدف: این پژوهش به بررسی ارتباط عناصر معماری داخلی با بهره‌وری کارکنان در دفاتر طراحی معماری پرداخته است. با توجه به اینکه دفاتر کاری در حال تطبیق محیط‌های فیزیکی خود برای حمایت از خلاقیت و عملکرد کارکنان هستند، درک نیازهای واقعی کاربران به عاملی ضروری تبدیل شده است. این تحقیق بر این فرض استوار است که کیفیت محیط داخلی می‌تواند بر ابعاد مختلف بهره‌وری تأثیرگذار باشد.
روش کار: این مطالعه با بهره‌گیری از رویکرد روش ترکیبی (کیفی–کمی) و در چارچوب پارادایم عمل‌گرایی انجام شده است. در مرحله کیفی، متغیرهای پژوهش از طریق تحلیل محتوای داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار مکس کیو دی ای شناسایی شدند و بر اساس آن، پرسشنامه‌ای توسط پژوهشگر طراحی گردید. در مرحله کمی، داده‌ها از 97 نفر از کارکنان دفاتر معماری جمع‌آوری شد.
یافته‌ها: نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن نشان داد که رابطه‌ای مثبت اما ضعیف میان معماری داخلی و بهره‌وری وجود دارد (r = 0.208، p < 0.05). در میان متغیرهای بررسی‌شده، مصالح بیشترین ارتباط را با بُعد فیزیکی محیط کار نشان دادند (r = 0.275)، در حالی که تهویه بیشترین همبستگی را با انگیزش کارکنان داشت (248/0=r). در مجموع، همبستگی مؤلفه‌های محیطی با ابعاد بهره‌وری ضعیف بود؛ این امر نشان می‌دهد عوامل فردی و سازمانی نیز احتمالاً در تبیین بهره‌وری کارکنان نقش دارند.
نتیجه‌گیری: در مجموع، بهره‌وری در محیط‌های کاری معماری حاصل تعامل میان کیفیت محیط داخلی، ویژگی‌های فردی کارکنان و ساختارهای سازمانی است. توجه متعادل به این ابعاد می‌تواند موجب بهبود تجربه کاری و حمایت از عملکرد پایدار کارکنان شود.
روش کار: این مطالعه با بهره‌گیری از رویکرد روش ترکیبی (کیفی–کمی) و در چارچوب پارادایم عمل‌گرایی انجام شده است. در مرحله کیفی، متغیرهای پژوهش از طریق تحلیل محتوای داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار مکس کیو دی ای شناسایی شدند و بر اساس آن، پرسشنامه‌ای توسط پژوهشگر طراحی گردید. در مرحله کمی، داده‌ها از 97 نفر از کارکنان دفاتر معماری جمع‌آوری شد.
یافته‌ها: نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن نشان داد که رابطه‌ای مثبت اما ضعیف میان معماری داخلی و بهره‌وری وجود دارد (r = 0.208، p < 0.05). در میان متغیرهای بررسی‌شده، مصالح بیشترین ارتباط را با بُعد فیزیکی محیط کار نشان دادند (r = 0.275)، در حالی که تهویه بیشترین همبستگی را با انگیزش کارکنان داشت (248/0=r). در مجموع، همبستگی مؤلفه‌های محیطی با ابعاد بهره‌وری ضعیف بود؛ این امر نشان می‌دهد عوامل فردی و سازمانی نیز احتمالاً در تبیین بهره‌وری کارکنان نقش دارند.
نتیجه‌گیری: در مجموع، بهره‌وری در محیط‌های کاری معماری حاصل تعامل میان کیفیت محیط داخلی، ویژگی‌های فردی کارکنان و ساختارهای سازمانی است. توجه متعادل به این ابعاد می‌تواند موجب بهبود تجربه کاری و حمایت از عملکرد پایدار کارکنان شود.
واژه‌های کلیدی: معماری داخلی، شاخص های بهره وری، طراحی فضاهای اداری، کیفیت فضایی، تعامل محیطی، رضایت شغلی، تعامل انسان و محیط.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سایر موارد
دریافت: 1405/4/15 | پذیرش: 1405/7/10 | انتشار الکترونیک: 1405/7/10
دریافت: 1405/4/15 | پذیرش: 1405/7/10 | انتشار الکترونیک: 1405/7/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |