دوره 14، شماره 1 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران- در دست انتشار 1405 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران ، a-zahedimoghadam@araku.ac.ir
چکیده:   (1354 مشاهده)
زمینه و هدف: پرستاران به‌عنوان بزرگ‌ترین گروه حرفه‌ای نظام سلامت به‌دلیل تماس مداوم با بیماران و سایر اعضای تیم درمان، به‌طور مستقیم تحت‌تأثیر شبکه‌های ارتباطی و تعاملی در محیط‌های کاری خود قرار دارند. هدف پژوهش بررسی نقش سرمایه اجتماعی در بهبود شاخص‌های کلیدی عملکرد پرستاران است.
روش ­کار: پژوهش ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی مطالعه، بهار و تابستان 1404 است. جامعه آماری، پرستاران دانشگاه علوم پزشکی استان مرکزی هستند که نمونه‌ای 180 نفری به‌روش تصادفی ساده درنظر گرفته شد. برای جمع­آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده­ها به‌روش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS 3.0 انجام شد.
یافته‌ها: ابعاد شناختی، رابطه‌ای و ساختاری سرمایه اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر مشارکت و انسجام اجتماعی پرستاران دارند. بعد شناختی با ضریب 541/0 بیشترین تأثیر را بر مشارکت اجتماعی دارد. همچنین مشارکت و انسجام اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر حفظ و نگهداشت و رضایت پرستاران دارند. مشارکت اجتماعی تأثیر بیشتری بر حفظ و نگهداشت با ضریب 641/0 دارد.
نتیجه‌گیری: تبیین اهداف مشترک، ارزش‌های سازمانی، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، طراحی ساختارهای ارتباطی رسمی و غیررسمی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، می‌تواند به افزایش مشارکت اجتماعی و انسجام میان پرستاران کمک کرده و درنهایت به افزایش رضایت شغلی و تمایل‌به ماندگاری در سازمان منجر شود.
واژه‌های کلیدی: سرمایه اجتماعی، عملکرد، پرستاران.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روان‌‎شناسی صنعتی-سازمانی
دریافت: 1404/11/10 | پذیرش: 1405/1/5 | انتشار الکترونیک: 1405/1/5

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.