Iranian Journal of Ergonomics

fa سنجش ارتباط مؤلفه‌های محیطی معماری داخلی فضاهای اداری و شاخص‌های بهره‌وری در دفاتر طراحی معماری Examining the Relationships Between Interior Architectural Elements and Productivity Indicators in Architecture Design Studios سایر موارد Other Cases پژوهشي Research زمینه و هدف این پژوهش به بررسی ارتباط عناصر معماری داخلی با بهره‌وری کارکنان در دفاتر طراحی معماری پرداخته است. با توجه به اینکه دفاتر کاری در حال تطبیق محیط‌های فیزیکی خود برای حمایت از خلاقیت و عملکرد کارکنان هستند، درک نیازهای واقعی کاربران به عاملی ضروری تبدیل شده است. این تحقیق بر این فرض استوار است که کیفیت محیط داخلی می‌تواند بر ابعاد مختلف بهره‌وری تأثیرگذار باشد. روش کار این مطالعه با بهره‌گیری از رویکرد روش ترکیبی (کیفی–کمی) و در چارچوب پارادایم عمل‌گرایی انجام شده است. در مرحله کیفی، متغیرهای پژوهش از طریق تحلیل محتوای داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار مکس کیو دی ای شناسایی شدند و بر اساس آن، پرسشنامه‌ای توسط پژوهشگر طراحی گردید. در مرحله کمی، داده‌ها از 97 نفر از کارکنان دفاتر معماری جمع‌آوری شد. یافته‌ها نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن نشان داد که رابطه‌ای مثبت اما ضعیف میان معماری داخلی و بهره‌وری وجود دارد (r = 0.208، p < 0.05). در میان متغیرهای بررسی‌شده، مصالح بیشترین ارتباط را با بُعد فیزیکی محیط کار نشان دادند (r = 0.275)، در حالی که تهویه بیشترین همبستگی را با انگیزش کارکنان داشت (r = 0.248). در مجموع، همبستگی مؤلفه‌های محیطی با ابعاد بهره‌وری ضعیف بود؛ این امر نشان می‌دهد عوامل فردی و سازمانی نیز احتمالاً در تبیین بهره‌وری کارکنان نقش دارند. نتیجه‌گیری در مجموع، بهره‌وری در محیط‌های کاری معماری حاصل تعامل میان کیفیت محیط داخلی، ویژگی‌های فردی کارکنان و ساختارهای سازمانی است. توجه متعادل به این ابعاد می‌تواند موجب بهبود تجربه کاری و حمایت از عملکرد پایدار کارکنان شود. Background and Objectives This study examined how interior architectural elements affect employee productivity in architectural design studios. As offices adapt their physical environments to support creativity and performance, understanding users' actual needs has become essential. The research assumed that interior environment quality can influence multiple productivity dimensions. Methods A mixed-methods approach was used within a pragmatic paradigm. In the qualitative phase, variables were identified through content analysis using MAXQDA software, leading to a researcher-developed questionnaire. Quantitative data were collected from 97 participants in architectural offices. Results Spearman’s correlation test revealed a positive but weak relationship between interior architecture and productivity (r = 0.208, p < 0.05). Among the variables, materials showed the strongest link with the workplace’s physical dimension (r = 0.275), while ventilation correlated most with employee motivation (r = 0.248). Overall, correlations between environmental components and productivity dimensions were weak, suggesting that individual and organizational factors may also contribute to employee productivity. Conclusion Overall, productivity in architectural workplaces results from interactions among interior environmental quality, individual characteristics, and organizational structures. A balanced attention to these dimensions can enhance work experience and support sustainable employee performance. معماری داخلی, شاخص های بهره وری, طراحی فضاهای اداری, کیفیت فضایی, تعامل محیطی, رضایت شغلی, تعامل انسان و محیط. Interior Architecture, Productivity Indicators, Workplace Design, Spatial Quality, Environmental Interaction, Employee Satisfaction, Human–Environment Interaction 0 0 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-7569-1&slc_lang=fa&sid=1 Reza Naghdbishi رضا نقدبیشی reza.naghdbishi@iau.ac.ir 100319475328460019800 100319475328460019800 Yes Department of Architecture, Ro.C., Islamic Azad University, Roudehen, Iran. گروه معماری، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران Mehrnaz Vafaeipour مهرناز وفائی‌پور m.vafaeipour@iau.ir 100319475328460019801 0009-0000-3138-3022 No Department of Architecture, ST.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران